De achtste generatie Corvette markeerde de grootste technische omwenteling in de geschiedenis van het model: de motor verhuisde van voor naar achter, naar een mid-engine positie achter de stoelen. Die verplaatsing had verreikende gevolgen voor alles wat met de carrosserie te maken heeft — inclusief de manier waarop Chevrolet een open dak kon realiseren. De C8 Stingray is als gevolg hiervan beschikbaar in twee open varianten: een coupé met uitneembaar targa-paneel en een volwaardige elektrische hardtop-Convertible — beide direct mogelijk gemaakt door de nieuwe architectuur.
Wat is een targa en wat maakt de C8-variant anders?
Een targa is een koetswerkvorm waarbij een dak-sectie boven de inzittenden kan worden verwijderd, terwijl het achterste gedeelte van het dak vast blijft. De term gaat terug op de Porsche Targa uit 1965, maar het principe bestaat al langer in de auto-industrie. Bij de C8 coupé is het targa-element het centrale dakpaneel tussen de A-stijl (aan de voorzijde) en de vaste kokerconstructie boven de motor.
Dat targa-paneel is gemaakt van gelaagd glas met UV-filter en heeft een afmeting van circa 49 x 76 cm. Het weegt 8,5 kg en is handmatig los te koppelen: twee vergrendelingen aan de voorzijde, een handgreep omhoogkantelen, en het paneel kan worden opgeborgen in de voorste bagageruimte (de 'frunk'). Het volledige uitneem- en opbergproces duurt minder dan 30 seconden.
Wat de C8-targa onderscheidt van klassieke targa-concepten is de uitvoering van het vaste achterdak. Achter de stoelen bevindt zich een transparant glasscherm dat de cabine scheidt van het motorcompartiment. Dat geeft een bijna 360-graden doorkijk die uniek is in de C8-lijn: je ziet vanuit de stoel de LT2-motor achter je, een esthetische keuze die het technische karakter van de auto benadrukt.
De elektrische hardtop: de eerste vouwbare hardtop-Corvette
De C8 Convertible deed bij zijn introductie in 2020 iets wat geen enkele Corvette eerder had gedaan: een elektrisch inklapbare hardtop aanbieden. Alle voorgaande open Corvettes — inclusief de C5 Convertible — gebruikten een softtop in canvas of vinyl. De C8 koos voor een drieledige metalen kap die in 16 seconden neerklapt en wegspoelt achter de stoelen.
De hardtop bestaat uit drie segmenten die via een electro-hydraulisch systeem vouwen en stapelen. Wanneer geopend, is de kap volledig verscholen onder een bodycolour deksel achter de stoelen — er is geen losse cabriolet-kap zichtbaar. Bij gesloten dak heeft de C8 Convertible precies dezelfde daklijn als de coupé, wat het model visueel ononderscheidbaar maakt van de dichter met dicht dak.
De maximumsnelheid voor bediening van het dak is 48 km/u. Dat is een vaker voorkomende beperking bij elektrische hardtops, maar het betekent dat je het dak ook rijdend kunt bedienen bij stadstempo of op een parkeerterrein.
Het gewicht van de elektrische hardtop-constructie bedraagt circa 36 kg meer dan de softtop-oplossing die concurrenten hanteren bij vergelijkbare modellen. De totale meerprijs van de Convertible ten opzichte van de coupé bedraagt bij introductie circa $7.000.
Hoe maakt de mid-engine lay-out dit mogelijk?
Bij een conventionele frontmotor-sportwagen stelt de motor achter de cabine weinig ruimte beschikbaar voor een inklapbare kap. De lange motorkap voor de cabine bepaalt het zwaartepunt en de verdeling van het interieur, maar laat weinig speelruimte voor een hardtop-mechanisme achter de stoelen. De meeste frontrij sportwagens met een hardtop-cabrio — denk aan de BMW 4-serie of de Mercedes-Benz SL — lossen dit op met grote, zware mechanismen die diep achter in de koets staan.
Bij de C8 is de motor centraal geplaatst: de LT2 6,2-liter V8 (met 495 pk / 495 hp in basisuitvoering, of 502 pk / 502 hp met het Z51-pakket) zit achter de stoelen maar vóór de achteras. Die positionering verplaatst het motorvolume naar achteren, wat ruimte vrijmaakt juist op de plek waar bij frontmotor-auto's het minste ruimte is: boven en achter de cabine.
De C8-architectuur bood Chevrolet daarmee een situatie die bij de C7 en eerdere generaties nooit bestond: een groot volume achter de stoelen dat niet door de motor werd ingenomen en optimaal kon worden benut voor het hardtop-mechanisme. Het drieledige vouwen van de kap is mechanisch mogelijk gemaakt door dit ruimteaanbod.
De frunk — de voorste bagageruimte van 99 liter — vult de rol die de kofferbak bij frontmotor-auto's heeft. Bij de Convertible blijft een separate achterste bagageruimte beschikbaar van circa 32 liter, ook met neergelaten dak. Dat is beperkter dan de C5 Convertible's kofferbak, maar in het totaalplaatje van 99 + 32 liter beheersbaar voor een weekendreis.
Rijprestaties en structurele stijfheid
Een voor de hand liggende vraag bij iedere open sportwagen is: wat doet het dak-ontwerp met de rijdynamiek? Bij de C8 Convertible is het antwoord indrukwekkend. De torsionele stijfheid van het aluminium space frame van de C8 was bij de coupé al bijzonder hoog ontworpen, en bij de Convertible werden additionele verstijvingsprofielen toegevoegd in de drempelgebieden en rondom het motorcompartiment. De stijfheidsverhouding van Convertible versus coupé is door Chevrolet niet gepubliceerd als exacte waarde, maar testrijders meldden geen merkbaar verschil in karretjesgedrag of schottelgeluiden.
De prestaties van de C8 Convertible (Z51-pakket, handbak) zijn 0 naar 100 km/u in 2,9 seconden — identiek aan de coupé. Dat is deels verklaard door het lage gewicht van het hardtop-mechanisme (de extra 36 kg vallen bij een auto van circa 1.650 kg nauwelijks op) en deels door de gunstige gewichtsverdeling van de mid-engine lay-out, die ook bij de Convertible praktisch 40-60 procent voor-achter bedraagt.
De targa-coupé heeft ten opzichte van de gesloten coupé nauwelijks een rijverschil: het targa-paneel is zo klein dat zijn afwezigheid geen merkbare invloed heeft op de luchtstroming of stijfheid bij normaal gebruik. Bij hoge snelheid met geopend paneel is er iets meer turbulentie in de cabine, maar de windafwijzer boven het scherm beperkt dat effect.
De C8 open varianten in het totale C8-aanbod
De C8-lijn telt meerdere varianten: de Stingray coupé en Convertible, de Z06 met platte krukas, de E-Ray hybride, de ZR1 twin-turbo en de aangekondigde ZR1X hypercar. De Convertible is beschikbaar als Stingray en als Z06, maar niet als E-Ray of ZR1 — althans niet tot het moment van schrijven.
Dat onderscheid is niet toevallig. De Z06 Convertible combineert de 5,5-liter flat-plane V8 met 670 pk (670 hp) met het elektrische hardtop-systeem van de Stingray Convertible — de technologie schaalt mee omhoog in de lijn. De E-Ray en ZR1 zijn vooralsnog alleen als coupé of targa leverbaar, mede omdat de hybride en twin-turbo-systemen de beschikbare ruimte achter de stoelen verder beperken.
Voor de koper die open rijden hoog op de lijst heeft staan, is de keuze in de C8-lijn daarmee helder: de Stingray Convertible voor het dagelijks gebruik, de Z06 Convertible voor wie ook open het maximale aan rijdynamiek wil. De targa-optie op de gesloten coupés is een tussenoplossing die het beste van twee werelden belooft — zonder de mechanische complexiteit en het gewicht van het hardtop-systeem.